Pub Corral A' (2007)

by MOVASTRO

/
1.
'Ηλιε 03:59
Ήλιε μη με μαλώνεις , εγώ σ' αγαπώ τι κι αν είναι το ένα μου μάτι υγρό η πιο βαθιά μου αγωνία γυρεύει το φως της νύχτας θέλω να είμαι ο άσωτος υιός όπως κι εσύ Ήλιε μη με μαλώνεις εγώ σ' αγαπώ τι κι αν που και που παίζω μαζί σου κρυφτό αλήθεια σου λέω σαν φεύγεις είμαι πιο γυμνός της νύχτας θέλω να είμαι ο άσωτος υιός όπως κι εσύ
2.
Ας γινόταν η καρδιά μου ένα δέντρο αιωνόβιο να χαράζουν πάνωθε μου οι ερωτευμένοι το σημάδι του έρωτα τους να μοιράζονται μαζί μου και το βράδυ το απόσταγμα του πόθου και της τρέλας τ' άγιο χάδι Ας γινόταν η καρδιά μου ένα μέρος για εκείνους που 'χουν πάνω στην ψυχή τους χαραγμένο το σημάδι της αιώνιας μοναξιάς των ηττημένων και του Άδη να γιορτάζουμε μαζί τις άδειες νύχτες πιώντας δάκρυ
3.
Τη καρδιά μου χάρισα σε μια λάγνα θάλασσα κι αυτή η ίδια μ' έπνιξε όχι πως με εξέπληξε γι' αυτό κι εγώ σου τραγουδώ απ' το βυθό Το μυαλό μου χάρισα σ' ένα λάγνο άνεμο κι αυτός πέρα φύσηξε το μυαλό μου σκόρπισε γι 'αυτό κι εγώ φυλλορροώ σαν το φτερό στον άνεμο Την χαρά μου χάρισα σ' ένα δόλιο Ίκαρο κι αυτός μου την πέταξε μέσα στο πικρό γιαλό γι' αυτό κι εγώ σου τραγουδώ απ' το βυθό
4.
Πάρε το δρόμο που οδηγεί στη ανυπαρξία κάπου εκεί είμαι και εγώ χρόνια για να ζει κανείς εδώ θέλει φαντασία και εγώ ξέμεινα καιρό, φοβάμαι Πάρε το δρόμο που οδηγεί στην απελπισία κάπου εκεί είμαι και εγώ χρόνια η αλήθεια τους με πάει στην ευθανασία μα έχω ψέματα να πω ακόμα Τόσο που έμεινα εδώ ρίζες έβγαλα θαρρώ σ' ένα κόσμο που η ηθική πάει συνάμα με τη λογική
5.
Βγάλε το στέμμα ήλιε μου ψεύτη ήλιε μου εμπαίχτη χάλκινο δάκρυ στάζει η δύση τελευταία στύση όνειρα χένα σβήνουν στο δέρμα χρόνος και στάχτη πρότερος βίος τρώγεται κρύος συγγενικό πάρτι Στ'ανύδρειο βασίλειο του ηλίου ανάμεσα στη νύχτα και τη μέρα θα φτάσουμε με πόθο ηλιθίου στρατιώτες που ερωτεύτηκαν τη σφαίρα
6.
Αστρομηνύματα, καφές, τσιγάρα και μια ανάσα ατόφιο ενίοτε έρωτα ο Αύγουστος δίνετε σ' ένα κορίτσι στην ταράτσα που ανατριχά συθέμελα Σε κόλπους σφαλιστούς η γνώση της αφής οργιάζει κι η μνήμη ενός καλοκαιριού με χείλους επαφή ξεχύνεται και τώρα μοιάζει απόχρωση του φεγγαριού
7.
Πέταξε τη μάσκα σου βγες έξω στο φως είσαι ένας άγγελος διαφορετικός πάψε να θρηνείς δεν είναι ντροπή και μη προσπαθείς άλλο να κρυφτής τώρα πια γυμνός στάσου εκεί μπροστά ρώτα ποιος τολμά να 'ναι δικαστής Πέταξε τη μάσκα σου βγες απ' το κελί όμοιοι και ανόμοιοι ίσοι και αδερφοί πάψε να θρηνείς δεν είναι ντροπή και μη προσπαθείς άλλο να κρυφτείς τώρα πια γυμνός στάσου εκεί μπροστά ρώτα ποιος τολμά να ναι δικαστής ποιος μπορεί να πει;
8.
στίχοι: Αθανάσιος Κούρτης. Έσκυψα πάνω απ΄ την πηγή με τ' άσπρα περιστέρια σου 'φερα λησμονιάς νερό στα διψασμένα χέρια κι είδα στα χείλη σου σιμά μαλαματένιο να φυσά - και πέτρινο αγέρι και μες στον ύπνο του κρυφά είδα να λάμπει η μοναξιά - να κόβει σαν μαχαίρι Σου 'φερα σύννεφο λευκό με του φιλιού το σχήμα που κάνει φως με την πληγή με την αγάπη ρίμα κι είδα στα χείλη σου σιμά μαλαματένιο να φυσά - και πέτρινο αγέρι και μες στον ύπνο του κρυφά είδα να λάμπει η μοναξιά - να κόβει σαν μαχαίρι Κολύμπησα στον ουρανό στου φεγγαριού το δέρμα άναψα μέσα του κερί και στης φωτιάς το γέρμα κι είδα στα χείλη σου σιμά μαλαματένιο να φυσά - και πέτρινο αγέρι ν' ανηφορίζουν προσευχές εκεί που σβήνουν οι ψυχές - στο τελευταίο αστέρι
9.
Δεν μαρτυρώ για κανένα σας θεό προ των πυλών του παράδεισου σκυλιά δε λυγίζω δε φοβάμαι δεν προσεύχομαι μ' ένα δαίμονα στην πλάτη θα πορεύομαι Έχω μια καρδιά από κόλαση μια θέση καλή στην άβυσσο τέχνη ταπεινή μου είσαι όλα εσύ ο μοναδικός μου απόγονος είσαι όλα εσυ τέχνη ταπεινή Είναι γραφτό να απομείνουμε φωνές που σώπασαν αντηχώντας θάνατο που φωνάζουν που δικάζουν που ανησυχούν που γιορτάζουν που θρηνούνε κι ύστερα σιωπούν
10.
Στη σάλα ονειρεύονται οι άνθρωποι στη σάλα τραγουδούν γνώση μου στερνή, νιότη μου αλλοτινή στη σάλα ερωτεύονται οι τυφλοί πρωτόβγαλτοι εραστές α! πόσο τρυφερά ανοίγουν οι καρδιές κι αυτόν που πια δεν μπορεί να σβήσει τα κεριά στη σάλα χαιρετούν στέκονται όρθιοι γυμνοί με περισσή τιμή το βιος του μαρτυρούν τη ζωή έτσι μια σάλα είναι η ζωή κάθε λογής ανθρώπινα κι ο θάνατος κοντή γιορτή κι ένα μεγάλο ερώτημα
11.
Άνοιξε το παράθυρο μείνε λίγο μετέωρη σου 'κρυψα εκεί στο άπειρο μια αγάπη πιο ακέραιη Έλα δεν φτάνει μια σελήνη στης λύπης μου το σύμπαν βουλιάζω σαν κομήτης στην παγωμένη γη της Άνοιξε το παράθυρο σκόρπισε τέφρα φύγαμε και μη ρωτάς για τ' αύριο γίναμε σκόνη γίναμε
12.
Σου στέλνω γράμμα μ' ένα μπουκάλι το κύμα φτάνει ως το κεφάλι άλλη μια εικόνα τόσο οικία τρέμουν τ' αστέρια στην τρικυμία Θάλασσα μέσα μου φουσκώνει κύμα κι εσύ δεν μου δείχνεις μιαν ακτή πάλεψα χρόνια τις φουρτούνες σου μα έχω κουραστεί Σου στέλνω κράχτη ένα κοχύλι θα σου μηνύσει τώρα στο δείλι πως αν στον πάτο τώρα βουλιάζω είναι που βράζω μα δεν φωνάζω Θάλασσα μέσα μου φουσκώνει κύμα κι εσύ δεν μου δείχνεις μιαν ακτή πάλεψα χρόνια τις φουρτούνες σου μα έχω κουραστεί πουθενά εσύ
13.
Καίω 04:58
Καίω κι ας γυρεύω τη δροσιά θέλω να με βλέπεις σαν φωτιά κι όλα αυτά που δεν σου χάρισα κάψτα σε μια βραδιά μ΄ όλα αυτά που δεν λαχτάρισα θάψε με πιο βαθιά Μείνε απόψε εδώ θέλω να σε δω για λίγο εγώ έσβησα και σε λίγο πια θα φύγω Κλαίω μα δε σβήνει η φωτιά θέλω να με διώξεις μακριά μ' όλα αυτά που δεν σου χάρισα κάψε με κάψε με μ' όλα αυτά που δεν λαχτάρισα θάψε με θάψε με Μείνε απόψε εδώ θέλω να σε δω για λίγο εγώ έσβησα και σε λίγο πια θα φύγω σε λίγο θα φύγω
14.
Μωβάλς 04:04
Η θλίψη παίρνει περίεργα σχήματα κι εμείς τα σκόρπια και σάρκινα σύννεφα σημάδια αφήνουμε κι αν δεν γυρίζουμε μπόρα η ζωή μας που η γή κατάπιε γρήγορα ποια φωτιά θα κάψει τα σπλάχνα μας ποιος νοτιάς θα πάρει τις στάχτες μας ποια λησμονιά θα σφίξει το στήθος μας και ποιος ανθός θ' ανθίσει ξοπίσω μας ποιό βαλς θα παίξει για μας

credits

released January 1, 2007

license

all rights reserved

tags

about

MOVASTRO Greece

Alternative Rock Band from Kavala, Greece

contact / help

Contact MOVASTRO

Streaming and
Download help

Redeem code

Report this album or account

If you like MOVASTRO, you may also like: